نيست مانند كسى كه از طواف و يا سعى بين صفا و مروه و امثال آن عاجز باشد . بنابراين اگر شخصى با چنين عجزى بخواهد به صورت مجّانى از طرف كسى حج را بجاى آورد ، نبايد به آن اكتفا نمايد . البته اگر شخصى نسبت به رمى جمرات سه‌گانه در روز يازدهم و دوازدهم عاجز باشد ، نايب گرفتن چنين شخصى اشكال ندارد ، و همچنين اگر معلوم شود كه اين شخص در اثناى احرام نياز به زير سايه رفتن و غيره دارد ، مانع از صحّت نايب گرفتن او نمىشود . مسأله 138 - اگر نايب در ابتدا قادر بر انجام اعمال حج باشد ولى در حين اعمال ، عاجز گردد - مانند اينكه بيمار گشته و يا مثلا تصادفا پايش بشكند - و در نتيجه از ادامهء مناسك حج شخصا بازبماند ، اين موضوع ثابت نمىكند كه اجارهء وى از ابتدا باطل بوده است . 5 - نداشتن حج واجب ، اگر حجّة الاسلام و يا انواع ديگر حج بر انسان واجب باشد ، نمىتواند از طرف شخص ديگرى نايب شده و حج واجب خود را كنار گذارد ؛ ولى اگر از روى غفلت و يا جهل بوجوب حج ، اين كار را انجام دهد ، نيابت و حج نيابتى وى صحيح است . امّا اگر حج نيابتى را عمدا و با توجّه به فعليّت وجوب حج نسبت به خود انجام دهد ، اجاره‌اش صحيح نيست ولى حج نيابتى او صحيح است . مسأله 139 - اگر اجاره باطل بوده و در عين حال حج صحيح باشد ، اجير استحقاق اجرة المثل را دارد ، بنابراين اگر اجرت معيّن شده در اجاره‌اش بيش از اجرة المثل باشد ، نمىتواند مقدار اضافه را در